САҒЫНБАҢЫЗ СІЗ МЕНІ…

 

 

Көктегі Ай мен Күндей болды арамыз,
Кешегімнің, кешкенімнің бәрі — аңыз.
Жанды өртеген от сезімді күл қылып,
Бір қырсықтың соңына еріп барамыз.

Хош бол енді! Қарама көз жасыма!
Мен бақыт боп қона алмадым басыңа.
Екі оттың ортасында сенделген 
Сыңар қанат құс едім ғой, расында.

Жаным жүдеп, жүргенінде жүз налып,
Бір құдірет кезіктірді бізді анық.
Маржан тағып қанатымның астына,
Заңғар көкке кетсем дедім Сізді алып.

Аспан жақта бізді күткен бақ бардай,
Арманыма алданған сол шақтарды-ай!
Жазмышымнан оза алмаған жанымды 
Жұбатады арым ғана ақ қардай.

Жанарымда — лағылдай мұң тізбегі…
Жел ұшырған жапырақтай күздегі,
Қалтыраған менің жетім көңілім,
Сізден мәңгі-мәңгі үмітін үзді енді.

Хош бол, менің ерте біткен ертегім.
Сағынбаймын! Сағынбаңыз Сіз мені!!!

Өлеңді жазған: БАҚЫТГҮЛ БАБАШ

Қоштасу неткен қиын еді…

Сүйіктісінен айрылғандарға таныс сезім шығар, ішкі дүниең босап, кеудеде сондай тыныштық орнайды. Түн батса жүрек сыздап, ұйқы қашып, уақыт та сенің жауың сияқты өтпей қояды. Мұндай жағдайларда жыла не, жылама не, бәрібір ештеме шешілмейтіні белгілі. Керісінше стресс, онсыз-ақ шаршап жүрген ағзаны одан сайын күйретіп, тері, шаш солғын тартып кетеді. Депрессиядан шығу үшін өзіңді қолға ал.

Read moreҚоштасу неткен қиын еді…